•   enoria@naos-aghiospavlos.gr, cathpavl@otenet.gr
   

«Ο Κύριος μας θέλει ΑΓΙΟΥΣ»

Αρχιεπισκοπή Καθολικών Αθηνών
Σήμερα σας καλώ, αδελφοί μου, να σκεφθούμε αυτή την περίοδο πριν την Τεσσαρακοστή, που είναι κοινωνικά περίοδος ψυχαγωγίας. Και ο χριστιανός επίσης έχει ανάγκη από ψυχαγωγία, αλλά «δεν το ρίχνει έξω», δεν ψυχαγωγείται με οποιοδήποτε τρόπο, όπως ΟΙ ΑΛΛΟΙ που δεν έχουν ελπίδα ζωής αιώνιας. Ο χριστιανός ψυχαγωγείται με ΗΘΙΚΗ.
Ο Ιησούς Χριστός είχε πάει στη χαρά και τη γιορτή του γάμου στην Κανά. Μια γιορτή περιέχει κρασί, τραγούδι και χορό. Και ο Ιησούς τους χάρισε δωρεάν το κρασί για να συνεχίσουν να χαίρονται το γεγονός του γάμου με τρόπο υγιή. Πώς θα κρίνομε αν μια γιορτή ή ψυχαγωγία γίνεται με τρόπο ηθικό και υγιή;
*  *  *
Στη χαρά μιας ψυχαγωγίας, οικογενειακής ή ενοριακής, συμβάλλουν και τα τραγούδια. Μπορούμε όμως οι χριστιανοί να τραγουδάμε και να χορεύομε λόγια που διακωμωδούν τον γάμο, τον έρωτα, τη συζυγική πιστότητα, τη χριστιανική ηθική; τραγούδια που «διακηρύττουν» την ερωτική και σεξουαλική ελευθεριότητα; που προτρέπουν στη συζυγική απιστία, στον ασύδοτο έρωτα πριν το γάμο; Μπορούμε να δεχόμαστε στο ρεπερτόριο τραγούδια που έχει συνθέσει κάποιος ποιητής υλιστής ή ένας άθεος μουσικοσυνθέτης, με λόγια όπως: «εγώ δεν μπορώ να μένω σε ένα κλουβί με την ίδια κανάρα, αλλά από κανάρα σε κανάρα θα πετάω»; Όταν ένας χριστιανός ακούει ή σηκώνεται να «χορέψει» τέτοια ή παρόμοια λόγια, τι δηλώνει με αυτά; Αυτό κηρύττει ο Ιησούς στο Ευαγγέλιο και ο εφημέριος στη Λειτουργία; Αν δεν συμφωνείς με αυτό το τραγούδι, γιατί δεν το αφαιρείς από το ρεπερτόριο, αλλά διασκεδάζεις με τη σαβούρα που έφτιαξαν οι άλλοι;

Ό,τι κάνουν ή λένε οι άλλοι γύρω μας, πρέπει να το περνάμε από το κόσκινο της διδασκαλίας του Χριστού, για να δούμε αν είναι καλό ή όχι, αν θα το υιοθετήσομε ή θα το απορρίψομε. Δεν μπορείς να τραγουδάς και να χορεύεις αντιχριστιανικά και αντιευαγγελικά τραγούδια, που διαποτίζουν το πνεύμα με μια νοοτροπία κατά της συζυγικής πιστότητας, κατά της ενότητας του γάμου, και κατά της αγνότητας πριν το γάμο!

Μας λέει η επιστολή προς τους Εβραίους: «Ο γάμος να είναι σε καθετί αξιοσέβαστος και αμόλυντη η συζυγική κλίνη, διότι τους πόρνους και τους μοιχούς θα τους κρίνει ο Θεός» (Εβρ.13,4). Και ο Χριστός μας λέει: «Κακές σκέψεις, μοιχείες, πορνείες, φόνοι, κλοπές, πλεονεξίες, πονηριές, δόλος, ακολασία, φθόνος, βλασφημία, αλαζονεία, αφροσύνη: όλα αυτά καθιστούν τον άνθρωπο ακάθαρτο» (Μκ 7,21-23). Δεν μπορούμε να τροφοδοτούμε τα αυτιά και την καρδιά μας με λόγια που προτρέπουν στην πορνεία και τη μοιχεία, και να λέμε ότι είμαστε καθαροί. Τα λόγια και τα έργα μας πρέπει να έχουν ΣΥΝΕΠΕΙΑ.

Με ποιον είμαστε τελικά; Με τον Χριστό ή με τον «κόσμο»; Ποια είναι η ηθική πρακτική μας; Δείχνει συνέπεια ή μήπως διχασμένη θρησκευτικότητα; Δεν μπορούμε να είμαστε λίγο με τον Χριστό και λίγο με τον «κόσμο». Ο Χριστός μας προειδοποιεί: «Όποιος δεν είναι μαζί μου, είναι εναντίον μου. Και όποιος δε μαζεύει μαζί μου, σκορπίζει» (Λκ 11,30).

Ο Πάπας Φραγκίσκος, στη «Χαρά του Ευαγγελίου», μας καλεί: «να εγκαταλείψουμε το βολικό ποιμαντικό κριτήριο ότι “έτσι κάναμε πάντοτε”» (αρ.33).

Και κλείνω με την προτροπή του αποστόλου Παύλου: «Μην προσαρμόζεστε στη νοοτροπία αυτού του κόσμου, αλλά να μεταμορφώνεστε συνεχώς αποκτώντας το νέο φρόνημα του πιστού» (Ρωμ.12,2). «Να εξετάζετε τι αρέσει στον Κύριο. Γι’ αυτά που κάνουν οι άλλοι στα κρυφά, είναι ντροπή ακόμα και να μιλάμε» (Εφ.5,10-11). «Όλα να τα εξετάζετε και να κατέχετε το καλό» (1 Θεσ 5,21).
*  *  *
Η νοοτροπία του κόσμου, αδελφοί μου, μπαίνει μέσα μας ανεπαίσθητα, ακόμη και με το τραγούδι, και ιδιαίτερα στην ψυχή των νέων, που ακόμη αναζητούν την πίστη και δεν έχουν στέρεες πεποιθήσεις. Ο Άγ. Παύλος μας καλεί να συμμορφωνόμαστε με την ορθή διδασκαλία, και έτσι δεν θα είμαστε «νήπια που τα κύματα θα μας πηγαίνουν απ’ εδώ κι απ’ εκεί, ούτε θα μας παρασύρει ο άνεμος της κάθε διδασκαλίας, σύμφωνα με τη δολιότητα των ανθρώπων και την πανουργία που μεθοδεύει η πλάνη» (Εφεσ. 4,14).

Και ο απόστολος Ιωάννης μας καθιστά προσεκτικούς: «Αυτός που λέει ότι παραμένει ενωμένος μαζί με τον Χριστό, πρέπει να πορευθεί όπως πορεύθηκε κι εκείνος» (1 Ιω 2,6).

Ο Ιησούς Χριστός μας λέει: «Εγώ γι' αυτό γεννήθηκα και γι' αυτό έχω έλθει στον κόσμο, για να δώσω μαρτυρία για την αλήθεια» (Ιω 18,37). Και η αλήθεια του κόστισε, απόρριψη, πάθος, σταυρό και θάνατο. Αλλά αναστήθηκε, διότι έμεινε πιστός στην αλήθεια!

Εκείνος ας μας δώσει αυτή την περίοδο της Τεσσαρακοστής ως μέσον μεγαλύτερης συμμόρφωσής μας με τη δική του αλήθεια!

Σεβαστιανός, Αρχιεπίσκοπος



Κάνετε share στα social networks

Σχόλια


Δεν υπάρχουν σχόλια.

Αφήστε μήνυμα